Pokrycie dachu w zależności od wykorzystanego materiału, sposobu jego użycia i wyboru konstrukcji dachowej wpływa zasadniczo na charakter jaki będzie miał dom jednorodzinny. Szczególnie w przypadku pokrycia domu dachem stromym lub zastosowanie różnego nachylenia połaci dachu istotny jest wybór takiego sposobu pokrycia, aby poprzez właściwy kolor i fakturę połaci dachowych wpłynąć na kształtowanie bryły budynku, a tym samym na otaczający krajobraz. Do krycia wysokiego dachu w domach jednorodzinnych o kącie nachylenia połaci dachowych w granicach trzydziestu pięciu do czterdziestu pięciu stopni, można stosować wszystkie rodzaje dachówek. Jak wiadomo dom, który ma dach pokryty dachówką oprócz tego, że jest ładny, to jeszcze dodatkowo koszt takiego pokrycia nie jest bardzo wysoki. Innym materiałem równie często używanym do krycia dachów jest blacha. Jest to materiał, który zwykle jest używany do krycia dachów o spadkach średnich, które przekraczają dwanaście stopni. Blacha mogą być kryte zarówno dachy jedno- lub dwuspadowe, które często są osłonięte attyką. Płaskie dachy najczęściej kryte są papą, która wymaga minimalnego spadku, w granicach od trzech do dwudziestu pięciu stopni. W zależności od ukształtowania terenu dachy mogą być kryte różnymi materiałami ceramicznymi. Najczęściej stosowana i najbardziej uniwersalna jest tak zwana dachówka karpiówka. Jest to dachówka, która jest płaska i najczęściej jest kładziona podwójnie. Może ona być wykorzystywana z powodzeniem w terenach górskich nawet na wysokości ponad sześćset metrów nad poziomem morza. Przy budowaniu dachów płaskich można stosować różnego rodzaju gzymsy i attyki, które są stosowane w różnych celach. Stanowią one wykończenie górnej części budynku, zabezpieczają jednocześnie przed pożarem i sprawiają wrażenie, że budynek wydaje się wyższy niż jest w rzeczywistości. Nie wszystkie elementy, znajdujące zastosowanie w budownictwie i spełniające określony cel, są tanie i godne polecenia z uwagi na estetykę.
Domy Jednorodzinne
Jak budujemy w Polsce? Na bogato!
Zasady określania wartości domu
Rzeczywistą wartość mieszkania lub domku jednorodzinnego, poza oczywistymi kryteriami estetycznymi, właściwym powiązaniem pomieszczeń i standardem powierzchni określa standard techniczny. Standard techniczny stanowi sumę trwałości i jakości konstrukcji, wykończenia zewnętrznego i wewnętrznego oraz stopnia wyposażenia. Do wyposażenia składającego się na dom jednorodzinny, a określającego standard techniczny zalicza się elektryczność, doprowadzenie gazu, wodociąg i kanalizację. Do standardu technicznego określającego standard mieszkania zalicza się także możliwości ułatwiające wyposażenie mieszkania w inne urządzenia techniczne. Zalicza się do nich doprowadzenie energii elektrycznej do kuchni, pralni i suszarni, wodociąg i kanalizacja jako podstawowy warunek wyposażenia higienicznego składającego się z WC, łazienki, natrysku oraz dostarczania ciepłej wody, oraz centralne ogrzewanie całego dom jednorodzinny. Czasami można spotkać się z określeniem minimalnego standardu, do którego zalicza się doprowadzenie elektryczności, jeden spłukiwany WC, jedną łazienkę i umywalkę, ciepłą i zimną wodę z kranu w kuchni. Minimalna wysokość pokoi wynosi dwa metry, pięćdziesiąt centymetrów. Na poddaszu, które stanowi część domku jednorodzinnego dwukondygnacyjnego lub jest samodzielnym mieszkaniem, powinno się zachować również tę wysokość, a w przypadku występowania na poddaszu pochyłych ścian, wysokość w najniższym miejscu nie może być mniejsza niż dwieście centymetrów. W piwnicy za wystarczającą wysokość przyjmuje się dwieście dwadzieścia centymetrów. Jeżeli poszczególne pomieszczenia mają dobrze służyć swoim celom, muszą mieć odpowiednią wielkość, kształt, kubaturę, położenie i połączenie z innymi pomieszczeniami mieszkania. Do wszystkich pomieszczeń mieszkalnych powinno się zasadniczo wchodzić z przejść komunikacyjnych, to znaczy nie należy wejścia do pomieszczenia rozwiązywać w ten sposób, aby trzeba było przechodzić przez inny pokój lub kuchnię. Jedynym wyjątkiem może być jadalnia z podwójnym wejściem.
Odpowiednie rozmieszczenie pomieszczeń
Właściwe rozmieszczenie pomieszczeń w domku jednorodzinnym w stosunku do stron świata jest podstawowym warunkiem dobrego mieszkania. Tak więc ulica nie jest najważniejszym czynnikiem, mającym wpływ na rozmieszczenie pokoi. Małą wartość w domu miał by pokój dzienny z oknem na ulicę lub tenże pokój z pięknym widokiem, ale na północ. Pokoje z oknami na wschód nadają się najlepiej na sypialnię, ponieważ oświetlane są rannym ( przedpołudniowym) słońcem. Ogólnie można stwierdzić, że nawet najprzytulniej urządzony pokój nie pełni dobrze swojej funkcji, jeżeli jest źle usytuowany względem stron świata. Znaczenie nasłonecznienia w domu wzrosło jeszcze bardziej w ostatnich latach, kiedy określono zwiększone wymagania w stosunku do oświetlenia wnętrz. Duże okna stały się powszechnym elementem w budownictwie jednorodzinnym. W projektowaniu domku jednorodzinnego lub przy wyborze odpowiedniego projektu z katalogu należy uwzględnić konkretne uwarunkowania związane z położeniem działki w stosunku do stron świata, a tym samym rozmieszczeniem wszystkich pomieszczeń w domu, położenie względem innych obiektów i ulicy. Dlatego przy wyborze projektu w przypadku konkretnej działki budowlanej należy pokoje mieszkalne umieścić po właściwej stronie. Nie zawsze jednak działka budowlana spełnia wszystkie warunki umożliwiające właściwe rozmieszczenie poszczególnych pomieszczeń. Na przykład w domu z poddaszem użytkowym decydującym czynnikiem wpływającym na jego usytuowanie powinno być to, czy ściana szczytowa będzie skierowana w stronę ulicy, czy też w stronę sąsiednich działek. Najlepszym rozwiązaniem z punktu widzenia nasłonecznienia poszczególnych pomieszczeń jest domek wolno stojący, następnie bliźniaczy i atrialny. Dzięki zastosowaniu odpowiedniej formy budynku można osiągnąć lepsze nasłonecznienie niektórych pomieszczeń. Natomiast przez zastosowanie loggii, podcieni, markiz, dachów ocieniających i tym podobnych można w razie potrzeby osłonić niektóre pomieszczenia skierowane bezpośrednio na przykład na południe.
Balustrada jako element wykończenia
Elementami wykończenia gustownie i funkcjonalnie zaprojektowanego domku jednorodzinnego, zwłaszcza w domach wielkokondygnacyjnych są balustrady balkonów, loggii, tarasów i tym podobne. Niestety, dotychczasowa praktyka wykazała, że do tej pory wzorowano się na przestarzałych formach balustrad, wśród których przeważają balustrady wykonane z prętów metalowych, które zakomponowane są w różne wzory. Rozpowszechniły się także balustrady w domach, które są wykonane z płyt szklanych zbrojonych, które są oprawione w metalowe ramy. Ani pręty stalowe czy siatki, ani płyty szklane nie zagwarantują mieszkańcom domku odpowiedniej intymności. Szklana ściana w letnich miesiącach wytwarza efekt szklarniowy, który nie jest zbyt przyjemny dla użytkowników balkonów. Wszelkie elementy szklane nie są polecane do domu ze względu na niebezpieczeństwo wypadku, które może mieć miejsce w trakcie zabaw na przykład dzieci. Metalowe pręty mogą być instalowane w bardzo prosty sposób. Mogą one być umieszczane pionowo, z dołu i z góry ujmując je odpowiednimi poziomymi kształtownikami. Pręty te mogą mieć najróżniejszy kształt. Efektowną balustradę można wykonać z różnie umieszczonych desek drewnianych, zarówno poziomo jak i pionowo. Równie pięknie może wyglądać nie otynkowana belka żelbetowa o delikatnej fakturze deskowania, tak zwany surowy beton. W dostatecznie głębokiej loggii czy też balkonie na górnej krawędzi balustrady można umieścić skrzynkę na kwiaty, o szerokości dwudziestu centymetrów. Warto pamiętać, że w tym przypadku loggia powinna mieć co najmniej sto pięćdziesiąt centymetrów głębokości. Przy belkach, które są ułożone poziomo, bez skrzynki na kwiaty, należy balustradę wykończyć od góry poziomą belką, która przynajmniej w trzech czwartych swej szerokości umieszczona jest wewnątrz loggii czy balkonu. Balustrada powinna mieć wysokość co najmniej dziewięćdziesięciu centymetrów i być mocno przytwierdzona do konstrukcji budynku od dołu i z boku. Aby balustrada była elementem ozdobnym należy o nią dbać w odpowiedni sposób.
Właściwa kompozycja elewacji
Elewacje domków jednorodzinnych mogą różnic się otworami, zarówno oknami jak i drzwiami, częściami konstrukcyjnymi, loggiami, balkonami, gzymsami, odprowadzeniem wody z dachu, cokołem i kolorystyką. Harmonijny wygląd i ciekawy dla oka podział elewacji w domku można uzyskać jedynie przez mądre wkomponowanie wymienionych elementów i osiągniecie przez to wyważonej całości. Elewacja domku nie może być zbyt uboga ani też bardzo przeładowana różnorodnymi elementami. Architektura budynku może uzyskać ciekawy wyraz, jeżeli jeden z traktów konstrukcyjnych, z których składa się dom, w porównaniu z przyległym traktem posunie się do przodu lub cofnie. Żadnej elewacji domku nie można rozpatrywać oddzielnie, ponieważ widziany z czterech stron domek musi tworzyć harmonijna całość. Szczególnie krytycznie i wnikliwie należy rozważać narożnik domu. Właściwe zakomponowanie wszystkich elewacji i wybór odpowiedniej kolorystki wpłynie w zasadniczy sposób na charakter zabudowy i otocznie domku. Domki jednorodzinne budowane są obecnie zgodnie z zasadami związanymi z podstawowymi wymogami, jakie muszą spełniać dzieła architektoniczne. Projektując domek jednorodzinny należy także pamiętać o tym, że często wieczorem w okresie wiosennym i letnim przebywa się na zewnątrz domu, w ogrodzie. Dlatego też bardzo ważne jest zadbanie o odpowiednie oświetlenie domku. Wejścia na działkę nie oświetla się, gdyż wystarczy światło, które pada z ulicy i nawet usytuowanie domu w odległości dziesięciu metrów od ulicy sprawia, że dom i ogród jest dobrze oświetlony. Oświetlenie zewnętrzne dobrze jest umieścić na wysokości górnej granicy drzwi, z jednej strony. Jeżeli domek jest bogato przeszklony, to nie trzeba umieszczać specjalnego oświetlenia, ponieważ przez szkło świetlików w drzwiach wydostaje się na zewnątrz dużo światła. Na loggiach i balkonach oświetlenie zewnętrzne jest potrzebne tylko w przypadku, gdy połączone są z pokojem dziennym. Najlepsze jest oświetlenie w kształcie czworoboku, walca lub kuli.
